ابو الحسن اصفهانى بهره‌مند گرديد ، و در پى تقاضاى اهالى ابهر و امر استادش اصفهانى به زادگاه خود مراجعت كرد ، و به اقامهء نماز جماعت در ( مسجد جامع شهر ) و انجام ساير وظايف پرداخت ، و مورد توجه ساير اهالى گرديد . در سال 1362 ق در پى غائلهء توده‌اىها در آذربايجان مجبور به مهاجرت و در تهران سكونت اختيار نمود ، ابتدا چند سالى در ( مسجد سليمى ) خيابان ناصر خسرو و بعدا در ( مسجد باب الحوائج ) خيابان صفاشهباز به اقامهء جماعت ، و انجام وظايف دينى و روحى اشتغال ورزيد . از ديگر خدمات وى : تعمير مساجد ، به‌ويژه تجديد بناى « مسجد جامع » ابهر كه از آثار باستانى محسوب مىشود . و نيز احداث مدرسه‌اى براى طلاب علوم دينى و تكفل و تشويق طلاب به تحصيل علم مىتوان نام برد . از آثار او : 1 - مناسك حج ( براساس فتاوى علماء ) . 2 - تاريخ ائمه عليهم السّلام . ايشان در روز دوشنبه 6 / جمادى ثانى / 1392 ق مطابق با 26 / تير / 1351 ش به سن 68 سالگى در اثر سكتهء قلبى در تهران درگذشت ، و در قبرستان باغ رضوان واقع در جنب قبرستان وادى السلام قم مدفون شد . فرزندش : دانشمند محترم مرحوم سيد نور الدّين ابهرى است و دامادش آية اللّه سيّد محمّد فاطمى ابهرى است . - منابع 1 - آثار الحجة 2 / 255 . 2 - آينهء دانشوران 411 . 3 - الفهرست لمشاهير علماء زنجان 15 . 4 - تاريخ زنجان 326 . 5 - گنجينهء دانشمندان 3 / 42 .